 |
MU18 passeren 100 punten grens (video) Zaterdag 29 maart speelden we thuis tegen Alexandria’66. Momenteel staan de Stars boven aan, omdat wij tot nu toe alles gewonnen hebben. Alexandria’66 staat onderaan, omdat zij alles verloren hebben. Uit hebben we Alexandria verslagen met 24-92. De kans was groot dat we nu weer met grote punten zouden winnen. Het leven is soms erg simpel. In wat uiteindelijk een bijzondere wedstrijd zou worden, passeerden de Westland Stars MU18 de 100- puntengrens. Eerste kwart: opwarmen Alexandria’66 en Westland Stars spelen allebei met zes speelsters. Bij de Westland Stars ontbraken Jesca (uitwisselingsproject in Spanje) en Viviënne (Deed mee met een goede doelen actie). De speelsters die er waren, waren gemotiveerd om een stevige score neer te zetten waarmee we een grote psychologische slag konden slaan in de poule. Het tactische plan bestond uit het vroeg druk zetten in de verdediging (full court afgewisseld met ¾ kwart defense), snel de fast break lopen en veel insnijden naar de basket. De eerste minuten hadden we moeite om in het spel te komen. Na vijf minuten stond het 4-0 en deden cameraman Erik en commentator Martijn lacherig over mijn wens om de honderd punten te halen. Toch hadden we al wel laten zien dat we speelden om te scoren. Alles was gericht op het scoren, de ballen vielen alleen nog niet. Gedurende het eerste kwart wisten Mijke en Linda steeds meer de basket te vinden, waarbij veel scores ook nog eens een bonus opleverden. De speelsters van Alexandria wilden wel verdedigen, maar hadden blijkbaar niet aangeleerd gekregen hoe dat foutloos moest. De scheidsrechters hadden het eerste kwart al enkele speelsters met vijf fout naar de bank kunnen sturen, maar zagen door het klassenverschil en om de wedstrijd niet helemaal dood te fluiten veel door de vingers. Na negen minuten spelen stond het 17-5 voor de Stars (twee punten van Alexandria’66 waren niet op de sheet gezet). In de laatste minuut zetten de Stars nog eens volop druk op de ketel. Dat resulteerde in 13 punten in de laatste minuut. Met een 30-5 voorsprong werd het derde kwart afgesloten (twee punten van Linda stonden niet op de sheet, omdat ze zo snel na haar score een steal pakte en weer scoorde, dat de tafel dacht dat het nog dezelfde score was). Tweede kwart: ijzersterk basketball Zoals gezegd was het voordat we het veld opstapte al duidelijk wie er zou winnen, maar hadden we voor onszelf toch een uitdaging gecreëerd: de magische 100-puntengrens. Ook in het tweede kwart waren wij volop in de aanval. Hoewel we erg gericht waren op de aanval, werkten we in de verdediging het hardst. Alexandria kwam nauwelijks tot doelpogingen, omdat wij zo snel mogelijk de bal wilden hebben. Deze oefening in full court press defense kunnen we goed gebruiken tegen sterkere tegenstanders. Het kwart eindigde in een 25-1 winst voor de Stars, zodat we met een 55-6 stand gingen rusten. In de rust begon de coach van Alexandria haar beklag te doen over de scheidsrechters. Ze zouden te eenzijdig fluiten, wat te bewijzen viel aan het feit dat ze al twee speelsters had met vier fout. Achteraf blijkt uit de videobeelden dat ze blij mag zijn dat ze niet nog meer speelsters had met vier of vijf fouten. Vooral het commentaar dat de Westland Stars meer fouten maakten dan er gefloten werden, was niet gegrond. Wij trainen elke week hard op het verdedigende voetenwerk en het foutloos verdedigen, en dan is het juist onze beloning dat wij weinig fouten maken. Daar kunnen de scheidsrechters ook niets aan doen. Het dreigement dat Alexandria zou stoppen met spelen als er drie speelsters met vijf fout waren, was dan ook een beetje kinderachtig. Een spel wordt nou eenmaal volgens de spelregels gespeeld. In de wedstrijden krijg je het resultaat van de trainingen te zien. Als een team snel in foutenlast komt, moet daar op getraind worden, en niet dat steeds de scheidsrechters de schuld kijgen. Aan het eind was de foutenratio 10 voor de Stars en 16 voor Alexandria’66, en dan is er nog veel niet gefloten voor Alexandria. Dit foutenverhaaltje zou nog een staartje krijgen. Derde kwart: vijf fouten en toch spelen Het derde kwart begon met een score van Linda, die weer niet op de sheet terecht kwam. Ook Renske scoorde en Candy liep veel fast breaks waar uit gescoord kon worden. Verdedigend zat Lisanne bij elke rebound. Uiteindelijk zou Lisanne tot negen verdedigende rebounds komen, wat knap is in een wedstrijd waarbij de tegenstander nauwelijks tot schotpogingen komt. Er werd veel samen gespeeld in de aanval. Met name Mijke wist veel mensen te bereiken (ze zou in totaal 19 assists uitdelen). Linda was weer extreem effectief: van elke twee passes die ze kreeg, wist ze er eentje om te toveren in een score, waarbij ze ook nog eens meer dan 70% van haar schoten raakte. De helft van Linda’s punten kon ze maken omdat ze compleet vrij onder de basket gelaten werd. En geloof me, dit is nauwkeurig geteld. Het derde kwart werd gewonnen met 30-10. Aan het eind van het derde kwart kreeg de tweede speelsters van Alexandria haar vijfde fout en zat er een derde speelster op de bank met een blessure. Met nog één minuut te gaan in het derde kwart wilde de coach van Alexandria stoppen met spelen. Uiteraard was dit voor niemand de beste oplossing, want ook de meiden van Alexandria baalden dat ze niet meer konden spelen. Samen met de scheidsrechters werd er gezocht naar een oplossing. Eerst was drie-tegen-drie de oplossing, maar behalve dat de speelsters van Westland Stars het daar terecht niet mee eens waren, heeft dat niets meer met een basketballwedstrijd te maken. Zo ie zo is het apart om in te gaan op eisen van iemand die weinig grond heeft om eisen op te stellen. Vandaar dat ik met de oplossing kwam om de twee speelsters met vijf fout gewoon weer mee te laten spelen en als zij fouten kregen of scores maakten deze bij de geblesseerde op de bank op te schrijven. Zo konden we gewoon vijf tegen vijf blijven spelen. Behalve de Westland Stars waren ook de speelsters van Alexandria erg dankbaar dat ze gewoon konden blijven ballen, ondanks dat ze na het derde kwart met 85-16 achterstonden. Vierde kwart: een mijlpaal De wedstrijd werd wel met het gas vol open gespeeld. De fastbreak werd keer op keer gezocht vanuit de full court press en ook elke keer gevonden. Je zou zeggen dat de brandstof er dan met zes speelsters in het vierde kwart wel uit is. Desondanks ging de stoomtrein van de Westland Stars op volle snelheid door. In de vijfde minuut kwam de 99 op de sheet (hoewel feitelijk Linda twee scores er voor al het 100ste en 101ste punt had gescoord), waarna Mijke het officiële 100ste en 101ste punt scoorde. Een prachtige mijlpaal in dit successeizoen van dit sterke meisjesteam, dat hard aan het trainen is en steeds beter wordt. Na het 100ste punt werd de wedstrijd routineus uitgespeeld, zonder noemenswaardige feiten. De officiële einduitslag op de sheet is 111-18, maar de echte uitslag is 115-20. Het is ook niet makkelijk om zoveel scores foutloos te noteren op de sheet. Linda Franke werd topscoorder met een fenomenale 65 punten, wat haar samen met 17 rebounds een double-double opleverde (in twee statistieken 10 of meer halen). Ook Candy had een double-double met 18 punten en 14 rebounds. Mijke behaalde zelfs een triple-double met 24 punten, 19 assists en 10 rebounds. Video Dankzij Erik van Berchum beschikken we over de complete wedstrijd op DVD. In een wat mindere kwaliteit is deze wedstrijd ook te zien op de site van de MU18: www.westlandstarsmu18.nl (onder de knop ‘media’ vindt u videomateriaal). Daar zijn ook complete wedstrijden te zien van het Ladies Day Tournament waar de MU18 op 22 maart speelden en waar we in een sterke poule van vijf teams (waaronder rayonteams en MU20 1e klasse teams) verdienstelijk vierde werden. Damesteams en 100-punten in het verleden van de Stars De laatste keer dat er een meisjes/damesteam de 100-puntengrens passeerde was op 26 januari 1988, toen de toenmalige Dames 1 (met Helma en Hanneke) met 104-24 van Rijnvalken Dames 2. Dat was zo ie zo een recordjaar voor het damesbasketball, want behalve een kampioenschap voor Dames 1 en Dames 2 wisten de Dames 1 op 5 oktober 1987 met 16-132 te winnen bij Popeye uit. Meer 100+ punten voor dames en meisjesteams ben ik in de geschiedenis (nog) niet tegengekomen, maar wellicht kunnen Helma, Hanneke of Linda van Malsen nog een uitslag voor de geest halen van de sterke teams uit de jaren ’90. Hoe dan ook, dit meisjes U18 team staat dus met 115 punten tussen de sterkste damesteams van de vereniging. Statistieken:
|